Waarom hebben we stress?

Iedereen voelt zich soms gestrest. Maar er zijn momenten in ons leven waarin we ons bijzonder overweldigd voelen door spanningen. Tijdens doe momenten kunnen we ons echt vreselijk voelen en hebben we last van onplezierige stresssymptomen.

Tegelijkertijd zorgt het nieuws wereldwijd voor veel mensen ook voor veel stress. We leven in zeer onzekere en gevaarlijke tijden en daarom is het volkomen begrijpelijk dat veel volwassenen zich gewoonweg angstig voelen.

Dit soort stress kan worden verlicht net zoals stress die we krijgen door werk of persoonlijke omstandigheden, maar de meeste therapeuten zijn het erover eens dat praten over hoe je je voelt met vrienden en familie, waarvan je weet dat ze je opvattingen delen, erg nuttig kan zijn.
Aan de andere kant, als sommige van je vrienden of, erger nog, veel van je familieleden dingen anders zien dan jij, wil je misschien liever niet praten over de huidige situatie met hen …

Dat gezegd hebbende, zijn er tal van manieren waarop je kunt omgaan met stress, spanning en de symptomen die ze veroorzaken.

Laten we eerst kijken naar wat er gebeurt met onze geest en lichaam wanneer we gestrest zijn.
We zijn allemaal geboren met een instinctieve stressreactie.
Wanneer zich een potentieel gevaarlijke situatie voordoet, worden stresshormonen in onze bloedbaan vrijgegeven.
Ze veroorzaken een onmiddellijke mentale en fysieke verandering, geven extra kracht en uithoudingsvermogen en zorgen ervoor dat we ons opgepept voelen en klaar om te vechten.
Stresshormonen stellen ons ook in staat om veel sneller van iets weg te lopen dan we normaal zouden kunnen.
Dit wordt het ‘vecht- of vluchtsyndroom’ genoemd.

Het vecht- of vluchtsyndroom was van vitaal belang toen we in het wild leefden en vatbaar waren voor aanvallen van andere stammen of wilde dieren.
Het was in lang vervlogen tijden redelijk handig om te kunnen spurten als een woeste mammoet of hongerige sabeltandtijger op ons af kwam.
We gebruiken dit vluchtgedrag nog steeds vandaag.

Stel je voor dat iemand probeert je kind van je weg te rukken terwijl je aan het winkelen bent.
Je mond zou droog worden, je handen bezweet, je hart zou kloppen en je zou verschrikt worden. Maar je zult waarschijnlijk ook merken dat je een enorme boost krijgt aan kracht en vastberadenheid.
Je automatische reactie zou zijn om terug te vechten, en met een beetje geluk zou het de situatie wel eens kunnen redden.
Dus, als deze stressreactie zo geweldig is, wat is dan het probleem eigenlijk?

Overactieve stresshormonen

In plaats van deze stresshormonen in noodgevallen te gebruiken, leven we nu zo snel dat we ze te pas en te onpas activeren – zoals wanneer we een trein gaan missen of (eventjes) niet op internet kunnen, of we maken ons zorgen over het halen van een deadline op het werk.
Door onze stresshormonen raken de meesten van ons net zo opgewonden als sprinter die gehurkt zit te wachten op het startschot.
In tegenstelling tot atleten, krijgen de meeste gespannen mensen het startschot niet te horen. Veel mensen geven hun lichaam en geest onvoldoende tijd en ruimte om te rusten na elk stress moment.
Zonder ontspannen of het kunnen loslaten (zoals de sprinter doet) blijven stresshormonen werken, daarom zijn er zoveel mensen in de buurt die hun normale doen verliezen en bij het geringste wat niet volgens plan loopt of een kleine provocatie, tekenen gaan vertonen van woede.
Dit zien we meer en meer op de weg, aan de winkelbalie of op sociale media.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.