Minder afval op de homestead

Nu we met z’n allen aan het moestuinieren geslagen zijn, ecologisch nadenken en proberen om wat natuurlijker te leven blijven wij hier met nog enkele “problemen” zitten. één daarvan is ons afval.
Hoe kunnen we hier efficiënter mee omgaan en zo onze afvalberg proberen te verkleinen.

Als we weten dat een gemiddeld persoon in België zo’n kleine 150 kilogram afval maakt per jaar kunnen we stellen dat er hier toch één en ander zou moeten kunnen aan veranderen.
Ik kan nu niet onmiddellijk zeggen hoeveel kilo afval wij zelf produceren, maar ik kan wel zeggen dat een afvalzak of 6 per maand hebben. Anderhalve zak per week dus.

De eerste stap die we namen is natuurlijk onze compostbak. Iedereen met een tuin is in de mogelijkheid om een compostbak te plaatsen. Het zorgt voor een mooi eindproduct die je we weer in de tuin kunnen gebruiken. Enig nadeel is dat er geen gekookte voedselresten in kunnen.
Nu kan je natuurlijk zeggen: “eet je restjes op, vries ze in of verwerk ze elders.” Dat doen we ook, maar ik zou liegen als ik zeg dat we nooit eens iets weggooien. Soms is er nu eenmaal een aardappeltje teveel geschild of restje vlees over.
Enkele kippen zouden ook een optie kunnen zijn, maar daar moet ik nog eens over nadenken hoe ik die hier zou kunnen integreren in de tuin. Het heeft volgens mij namelijk geen nut om overhaast enkele kippen in een klein hokje te zetten om mijn afvalprobleem op te lossen.

Daarom dacht ik meer en meer na om zelf een Bokashi-bak op te starten. Bij ons op het moestuincomplex is dit vorig jaar getest. Het resultaat was goed, maar niet ideaal. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat de tester iets te enthousiast is geweest en gewoonweg teveel in de bak kieperde. Bedoeling is dus dat je een “lasagne” maakt van keukenresten (jawel, ook gekookte) en de bokashi korrels. Na enkele weken is de bak vol, moet hij opnieuw enkele weken rusten. Ondertussen kan je het “sap” oogsten via een kraantje. Daarna kan je het “droge” residu onderharken in de tuin. De cirkel is dus min of meer rond met dit principe. Een startset kost om en bij de €70.

Op die manier zouden we dus min of meer ons keukenafval tot nul kunnen herleiden.

Verdoken afval

Allemaal goed en wel natuurlijk dat we de keukenresten wegwerken en opnieuw aan de natuur schenken (zoals we dat zo mooi kunnen zeggen), toch zijn er nog heel wat dingen waar we rekening mee moeten houden.

  • Verpakking: vlees, groenten, zakjes, …
  • Flessen: PMD is een drama, drankflessen, melkflessen, potjes, brikjes, …
  • Papier: Sjonge, jonge, jonge, hoeveel papier duwen ze zo per week door je brievengleuf?

Voor de plastiek flessen zijn we nu overgeschakeld op glazen flessen. Ik drink al graag eens een glaasje cola (“oooops”), dus dat scheelt al enkele lege flessen per week.
Ook melk en dergelijke werden in de supermarkt aangekocht, daar zoek ik nog een praktische oplossing voor. Ok, ik zou elke week naar de boer kunnen gaan met een glazen fles of een inox melkketel, maar praktisch is dit niet altijd mogelijk. Ook de houdbaarheid is van belang.
Daarom ben ik aan het uitzoeken waar men glazen flessen melk verkoopt. In bepaalde drankhandels zijn ze te verkrijgen. Bij de “grote jongens” (die hun eco-idee maar al te graag promoten) hier in de buurt zijn ze -bij mijn weten- niet te vinden. De herbruikbare en wasbare zakjes die men kan aanrekenen daarentegen vind je in elke rayon.
Zelfs de glazen flessen frisdrank zijn bij de meeste ketens niet te vinden in de rekken.
Akkoord, akkoord, er zijn bepaalde dingen te vinden die beweren dat glas eigenlijk vervuilender zou zijn dan plastiek flessen, want de flessen moet getransporteerd worden, gewassen en men moet ze opnieuw vullen. Nu moet het toch niet gekker worden denk ik dan.

De papierberg hebben we opgelost door simpelweg een nee-nee sticker op de brievenbus te plakken. Als die reclame ging hier toch verticaal de papierbak in en ondertussen worden we niet meer gestimuleerd om impuls-aankopen te doen.

Dan rest ons nog de grootste: Verpakkingen. Gaat u eens rustig door de supermarkt en bekijk de verpakkingen eens. Neem nu bijvoorbeeld vlees. Dat ligt in een plastiek schaaltje, daarrond nog een plastiek folie en met wat pech steken we het nog in een plastiek zakje.
Door bij een slager of, beter nog, bij de lokale vleesboer kunnen we die verpakkingen al aanzienlijk verminderen.

Nog ideeën over dit onderwerp? Laat het weten via een reactie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.